[FOTOGRAFIA portretowa - młody kadet - ujęcie w formacie card de visite].

[FOTOGRAFIA portretowa - młody kadet - ujęcie w formacie card de visite].

[13 IV 1913]. Fotografia form. 9,2x5,5 cm na oryg. podkładzie form. 10,5x6 cm, autorstwa Ludwika Hartwiga w Lublinie.
Portretowany ujęty w 3/4 postaci, siedzi na krześle, patrząc na wprost. Na dolnym marginesie podkładu wyzłoc. nadruk firmowy. Zdjęcie naklejone na oryg. kartonowy podkład ze złoc. brzegami. Na odwrocie reklamowa winieta zakładu z nadrukiem firmowym po rosyjsku oraz atramentowe odręczne zapiski i data: "19 3/IV 13". Prawy górny narożnik lekko otarty, poza tym stan dobry.
L. Hartwig (1883-1975) – polski artysta fotograf. Członek Związku Polskich Artystów Fotografików. Zasłużony mieszkaniec Lublina. Ludwik Hartwig (syn rzemieślnika Andrzeja Hartwiga, pochodzącego ze Lwowa) wczesne dzieciństwo spędził w Kijowie. W 1896 roku- po ukończeniu szkoły powszechnej przy kościele św. Katarzyny w Odessie (1985) - został czeladnikiem w zakładzie fotograficznym Jakuba Tyraspolskiego w Odessie. W latach 1899-1901 pracował w filii zakładu fotograficznego Jakuba Tyraspolskiego w Łodzi oraz od 1901 roku w kolejnej filii w Warszawie. Po wyjeździe do Moskwy, w latach 1903-1906 pracował w zakładzie fotograficznym Apelta. Od 1906 roku do 1917 prowadził własny zakład fotograficzny w Moskwie. W 1917 roku po wybuchu rewolucji październikowej w Rosji wyjechał z rodziną (żoną i dziećmi - Walentym, Edwardem, Heleną, Zofią) na tereny dzisiejszej Polski, do Lublina. W Lublinie od 1919 roku prowadził własny zakład fotograficzny, specjalizujący się w fotografii portretowej. Ludwik Hartwig oprócz fotografii portretowej wykonywał wiele innych zleceń fotograficznych, współpracując m.in. z lubelskimi czasopismami, w latach 1926-1927 współpracował z Teatrem Miejskim w Lublinie. W 1928 roku był współzałożycielem lubelskiego cechu fotografów, w którym pełnił funkcję przewodniczącego Wojewódzkiej Komisji Egzaminacyjnej dla fotografów w Lublinie. Po wybuchu II wojny światowej, po największym w czasie wojny bombardowaniu Lublina - 9 września 1939 roku - dla potrzeb magistratu sporządził dokumentację fotograficzną zniszczeń tego miasta. Wówczas został zniszczony również jego zakład fotograficzny (m.in. sprzęt oraz archiwum fotograficzne Ludwika Hartwiga i jego syna Edwarda). W 1942 roku Ludwik Hartwig był współzałożycielem Wspólnoty Fotografów w Lublinie. Po zakończeniu II wojny światowej prowadził kolejny zakład fotograficzny (należący do jego drugiej żony), który następnie został przejęty przez spółdzielnię Zorza w 1950 roku. W 1947 roku został członkiem Rady Naukowej Naukowego Instytutu Rzemieślniczego w Lublinie. W 1953 roku został przyjęty w poczet członków Związku Polskich Artystów Fotografików (legitymacja nr 171). (Wikipedia).