TOMASIK Leon - Wspomnienia moje jako urzędnika przy krakowskich Władzach politycznych w czasie od r. 1894-1927. Cz. 1-2. [Maszynopis].

TOMASIK Leon - Wspomnienia moje jako urzędnika przy krakowskich Władzach politycznych w czasie od r. 1894-1927. Cz. 1-2. [Maszynopis].

[Kraków?, lata 30.?]. 4, k. [1], 16; 33, [2]. razem zbrosz.
Okł. nieco zakurzone, trzy ostatnie karty przebarwione w grzbiecie, niewielkie zagniecenia bloku. Na stronie tyt. nadruk "Odbito, jako rękopis w 6 egzemplarzach". Cz. 1: Ogólna, cz. 2: Dowody do części I-ej. Autor opisuje m.in. swoje kłopoty spowodowane sprzyjanie ruchom niepodległościowym (1911), sytuację w Krakowie po rozwiązaniu Legiony Wschodniego, oskarżenie o wystawianie nielegalnych paszportów "popisowym izraelitom" (lala I wojny). W czasie wydarzeń na przełomie X/XI 1918, jak pisze, "zakupiłem za własne pieniądze kilkadziesiąt sztuk orzełków polskich i tymi, oraz przepaskami i kokardkami o barwach narodowych, obdzieliłem [...] samorzutnie urzędników i członków straży policyjnej". Po odzyskaniu niepodległości Tomasikowi powierzono kontrolę nad przychodzącą do kraju korespondencją, w tym czasopismami, jako że "interes Polski [...] zagrożony jest [...] akcją prasy zagranicznej a zwłaszcza żydowskiej i ukraińskiej [...]. W jakich rozmiarach wroga ta akcja prasy była prowadzoną, wystarczy nadmienić, że zakwestjonowane pisma z jednego tylko transportu amerykańskiego, starczyły na całodzienne opalenie biura". Dużym problemem w działalności kierowanego przez Tomasika biura kontroli korespondencji był brak funduszy. Liczne prośby o zwrot poniesionych kosztów pozostawały bez odpowiedzi. "Ostatecznie jedno z Ministerstw zażądało nadesłania sobie w oryginale wszystkich aktów i korespondencji, a gdy je przesłałem, sprawa stanęła na martwym punkcie, względnie zakończoną została przesłaniem mi podziękowania za rzeczowy i szczegółowy referat [...] mimo tego [...] stałem na poruczonem mi stanowisku, nie licząc się nawet z tem, że własną rodzinę prowadzę do ruiny materjalnej". Autor wspomnień przeszedł w stan spoczynku w 1927 i wtedy właśnie kończą się jego wspomnienia.
L. Tomasik (1869-1950) - doktor praw, radca woj. krakowskiego, komisarz w Dyrekcji Policji (1906), wykonawca testamentu K. Bąkowskiego